Een mooie, passende tekst vinden voor op de rouwbrief en het rouwprentje is niet gemakkelijk. Daarom hebben we ongeveer 300 voorbeeldteksten verzameld in een mooie bundel die aan de familie wordt meegegeven bij de bespreking van de uitvaart.
Op deze pagina is een selectie uit onze bundel te vinden.

Waarom zijn er zoveel vragen?
Waarom is er zoveel pijn?
Waarom zijn er zoveel dingen
die niet te begrijpen zijn?

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Elk afscheid is de geboorte
van een herinnering...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Soms is er zoveel wat we voelen
maar zo weinig wat we kunnen zeggen...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Dit afscheid doet onnoemelijk pijn,
maar wat geweest is houdt ons samen,
jij zal er voor altijd zijn.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Je moet niet wenen om wat niet meer is
maar gelukkig zijn om wat geweest is.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven,
men leert het nooit, men begrijpt het nooit …

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Als iets liefs je verlaat,
blijft nog altijd de liefde.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Groot was je liefde,
groot ons verdriet,
mooi de herinneringen
die je achterliet.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

We zullen je missen elke dag,
in kleine en eenvoudige dingen,
maar in ons hart zal je altijd bij ons blijven.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Een uniek mens is heengegaan.
Nu zijn we verbijsterd en bedroefd,
maar hij zal altijd bij ons blijven
door de onuitwisbare indruk
die hij achterlaat.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Er is een tijd van zaaien,
een tijd van oogsten,
een tijd van ploegen,
een tijd van rusten.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Als liefde een weg kon bouwen
en rust een brug,
dan klom ik naar de hemel
en bracht je bij ons terug.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Wanneer je verdrietig bent,
blik dan opnieuw in je hart,
en je zult zien dat je weent,
om wat je vreugde schonk.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Niet alles is voorbij, je blijft bij ons,
door wie je was en wat je zei
en alles wat je voor ons hebt betekend.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Ieder moment ging je een stap verder naar het einde.
Elke dag werd je kracht kleiner.
Maar als je lichaam niet meer wil
sterf je vanzelf en wordt het stil.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Een herinnering in liefde is een herinnering voor altijd.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Niemand weet waarom
geluk soms wegwaait...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Een lege plek.
Een groot gemis.
Een fijne herinnering is al
wat er nog is.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Leven is als sneeuw
je kunt het niet bewaren.
Troost is dat je er was,
uren, maanden, jaren.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Woorden zullen nooit in staat zijn
gevoelens uit te drukken zoals ze bedoeld zijn.
Er zullen ook nooit genoeg
woorden voor zijn...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Je was een rots in de branding
en koerste recht door zee.
Je trotseerde storm en golven
alleen... je had de wind niet mee.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Zoals een boot heel langzaam
achter de horizon verdwijnt,
zo hebben wij de laatste jaren
stap voor stap
afscheid van je moeten nemen.
Wat blijft zijn onze herinneringen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Waarom al dat vechten,
waarom al die pijn.
Je wilde hier niet weg,
je wilde bij ons zijn.
De strijd was oneerlijk
en geheel niet terecht.
Je wilde nog graag verder,
maar verloor dit gevecht.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Wij hebben veel van je geleerd,
je leerde ons alleen niet,
wat het is om je te moeten missen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Afscheid nemen
is met tedere handen meenemen
alles wat de geliefde in waarheid achterlaat,
is de weg volgen
die zijn leven heeft opengelegd.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Rust nu maar uit, je hebt je strijd gestreden.
Je hebt het meer dan moedig gedaan.
Wie kan begrijpen wat je hebt geleden.
Wie kan voelen wat je hebt doorstaan.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
om niet te vergeten;
is moeizaam
de draden losmaken
en uit het spinrag
der belevenissen
loskomen en achterlaten
en niet kunnen vergeten.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Nu moet ik verder, zonder jou.
Je stem zal ik nooit meer horen.
Nooit meer je arm om me heen.
Ik voel me hopeloos alleen.
De mooiste herinnering zal zijn
mijn leven met jou,
dat was fijn

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Lieve oma,
te klein ben ik om te begrijpen,
te klein ben ik om te weten,
te klein ben ik om je te verliezen
groot ben ik om van je te houden.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Je moeder blijft je moeder
zo eigen en vertrouwd.
Je wilt haar niet graag missen
omdat je van haar houdt.

Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Je lag daar stil, kon niets meer zeggen,
je gedachten, verlangen of iets uitleggen.
Woorden, voor je ze uit kon spreken, vervaagd,
en toch heb je nooit geklaagd.
Altijd geduldig, soms een traan
van ontroering of een herinnering ergens aan.
Je vreesde niet je levenslot,
je hebt zelf gezegd: “ik vertrouw op God”.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Moeder is er niet meer
haar plaats in huis is leeg.
Zij geeft ons niet meer de hand.
De dood verstoorde de mooiste band.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Altijd stond je in ons midden,
veel hebben we gelachen,
ook wel eens gehuild.
Je hebt nu de aarde
voor de hemel geruild.

 

 

 

         

 

 

 

Uitvaartverzorging Van de Laer nv

 
   
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 
 
   
Teksten